dipping in

μηδεν

ενα μαυρο μηδεν
διαφερει απο ενα κοκκινο
ομως το μηδεν απο μονο του
ειναι ικανο να σου μετριασει τη χαρα
που λαχταρουσες για πεντε μηνες

ενας χρονος χωρις

τοτε εσβησα το τελευταιο μου τσιγαρο
σημερα σβηνω το πρωτο μου κερακι

τοπου αλλου

- ξυπνησα νωρις για να σε συναντησω

- και γιατι αργησες;

- για να ξερω οτι θα εχεις γυρισει

- μα δεν εφυγα ποτε

- για αυτο ξυπνησα νωρις

- σσσσσσς...κοιμησου τωρα

ρουτινα

...
κοιταζει μπροστα του και βλεπει ξανα την ιδια εικονα
σαν τιποτα να μην εχει αλλαξει
σαν να εχει περασει ξανα απο το ιδιο μερος

ομως σημερα ειναι διαφορετικα
το εχει προσεγγισει απο αλλο σημειο του οριζοντα
απο νοτιοδυτικα

και ομως ειναι η ιδια εικονα
πανομοιωτυπη καταληξη
και ας αρχισαν ολα διαφορετικα

η μηπως οχι...
μηπως το εργο ειναι κοινο
η υποθεση γνωστη
μονο που καθε φορα αλλαζει ο συμπρωταγωνιστης
ισως και το στιγμα
ειπαμε...σημερα το προσεγγισε απο νοτιοδυτικα
και περιμενε να νιωσει τις ψιχαλες

τοτε επιασε μπορα
τοτε αρχισε να ψιχαλιζει
τωρα ηταν ενα ζεστο ανοιξιατικο απογευμα

και ομως τιποτα δεν αλλαξε
κενο
μοναξια
ελλειψη ζωντανιας
και φαντασιας

ρουτινα

bloody center

عر بي

2 x 2 x 22

...και χρωματα

φωτα

πεφωτισμενη πειραιως

φωτισμενη πανεπιστημιου

[3] τελος χρονου

τελος χρονου
βαρεθηκα

[2] φαυλος κυκλος παραλογισμου

και παντα θα υποπεπτω στο ιδιο λαθος
και θα ζηταω χρονο
και θα βαριεμαι
και θα ανυπομονω
και θα ζηταω χρονο
και θα βαριεμαι
και θα ανυπομονω
και θα ζηταω χρονο
και θα βαριεμαι
και θα ανυπομονω...

[1] παραλογισμου συνεχεια

και
αφου
βαρεθω
θα
ανυπομονω
να
περασει
ο χρονος

[0] παραλογισμος

δωσε
μου
χρονο
και
εγω θα
βαρεθω

ελλειψη χαρας

εχω μαθει στη ζωη να προεξοφλω τις καταστασεις
και ετσι να καταστρατηγω την αγωνια
και να ανατρεπω το απροβλεπτο

σημερα ηταν μια μερα στρατηγικης σημασιας
και ομως την ειχα αγνοησει
και ας ξυπναγα στον υπνο μου με σκεψεις

ειχα προεξοφλησει την εκβαση της
ειχα απορροφησει την ιδεα της ανανεωσης
και ας μη μου αρεσε ο χρονικος της περιορισμος

το ενδιαφερον ομως κρυβεται στον αιφνιδιασμο
και αυτος χτυπησε διπλα
και πριν την ωρα του

με τον τροπο του
μου χαλασε την εκπληξη
μου ανετρεψε τον ενθουσιασμο

και επρεπε να προσποιηθω
να δειξω πλασματικο ξαφνιασμα
και ας τα ηξερα ολα απο πριν

μετα εμεινα με το στομα ανοιχτο
για ωρες χαζογελουσα
ωσπου κοπασε και αυτο

και οταν κατακαθησε η σκονη
αντιληφθηκα το πραγματικο κενο
την ελλειψη χαρας...

απολογισμος

η χρονια...

2006

και η φωτογραφια της...

περιοδικη μελαγχολια

και ηρθε παλι η περιοδικη μελαγχολια
σαν γνωριμη απο τα παλια
βρηκε τη χαραμαδα
το σπασμενο τζαμι
και περασε να με συντροφευσει
ντυμενη με το πνευμα των ημερων

προσπαθησα να την ξεγελασω
ξεχυθηκα στη αγορα
αναζητησα νεα προσωπα
θυμηθηκα τα παλια
εβαλα το μυαλο μου σε σκεψεις θετικες
φιλτραρα τις ανησυχιες και τα πρεπει
και εψαξα δρομους για τα θελω

αλλα εμεινα παλι μονος
να την κοιτω στα ματια
να μου γελα και να μου θυμιζει
πως δεν εχω μαθει ακομη να την ξεγελω...

αδεια

μπορεις να απεχεις απο αυτο που σου δινει δυναμη και νοημα...
που σου γεμιζει τις στιγμες...
που σε ξεγελα και σε μεγαλωνει...

?

αρκει να μην σε αρρωσταινει...
να μην σε σερνει σε πληξη και δυστυχια...
να μην κραταει για πολυ...