...και χρωματα

φωτα

πεφωτισμενη πειραιως

φωτισμενη πανεπιστημιου

[3] τελος χρονου

τελος χρονου
βαρεθηκα

[2] φαυλος κυκλος παραλογισμου

και παντα θα υποπεπτω στο ιδιο λαθος
και θα ζηταω χρονο
και θα βαριεμαι
και θα ανυπομονω
και θα ζηταω χρονο
και θα βαριεμαι
και θα ανυπομονω
και θα ζηταω χρονο
και θα βαριεμαι
και θα ανυπομονω...

[1] παραλογισμου συνεχεια

και
αφου
βαρεθω
θα
ανυπομονω
να
περασει
ο χρονος

[0] παραλογισμος

δωσε
μου
χρονο
και
εγω θα
βαρεθω

ελλειψη χαρας

εχω μαθει στη ζωη να προεξοφλω τις καταστασεις
και ετσι να καταστρατηγω την αγωνια
και να ανατρεπω το απροβλεπτο

σημερα ηταν μια μερα στρατηγικης σημασιας
και ομως την ειχα αγνοησει
και ας ξυπναγα στον υπνο μου με σκεψεις

ειχα προεξοφλησει την εκβαση της
ειχα απορροφησει την ιδεα της ανανεωσης
και ας μη μου αρεσε ο χρονικος της περιορισμος

το ενδιαφερον ομως κρυβεται στον αιφνιδιασμο
και αυτος χτυπησε διπλα
και πριν την ωρα του

με τον τροπο του
μου χαλασε την εκπληξη
μου ανετρεψε τον ενθουσιασμο

και επρεπε να προσποιηθω
να δειξω πλασματικο ξαφνιασμα
και ας τα ηξερα ολα απο πριν

μετα εμεινα με το στομα ανοιχτο
για ωρες χαζογελουσα
ωσπου κοπασε και αυτο

και οταν κατακαθησε η σκονη
αντιληφθηκα το πραγματικο κενο
την ελλειψη χαρας...

απολογισμος

η χρονια...

2006

και η φωτογραφια της...

περιοδικη μελαγχολια

και ηρθε παλι η περιοδικη μελαγχολια
σαν γνωριμη απο τα παλια
βρηκε τη χαραμαδα
το σπασμενο τζαμι
και περασε να με συντροφευσει
ντυμενη με το πνευμα των ημερων

προσπαθησα να την ξεγελασω
ξεχυθηκα στη αγορα
αναζητησα νεα προσωπα
θυμηθηκα τα παλια
εβαλα το μυαλο μου σε σκεψεις θετικες
φιλτραρα τις ανησυχιες και τα πρεπει
και εψαξα δρομους για τα θελω

αλλα εμεινα παλι μονος
να την κοιτω στα ματια
να μου γελα και να μου θυμιζει
πως δεν εχω μαθει ακομη να την ξεγελω...

αδεια

μπορεις να απεχεις απο αυτο που σου δινει δυναμη και νοημα...
που σου γεμιζει τις στιγμες...
που σε ξεγελα και σε μεγαλωνει...

?

αρκει να μην σε αρρωσταινει...
να μην σε σερνει σε πληξη και δυστυχια...
να μην κραταει για πολυ...

χαρας και μελαγχολιας γωνια

...και ξαφνου αρχισε να αντιμετωπιζει διαφορετικα τα παγιωμενα...
...να επαναπροσδιοριζει την αναγκαιοτητα τηρησης της μηχανικης κινησης...
...και να οριζει νεες προτεραιοτητες στη βαση της προσωπικης ευχαριστησης...
...και οχι της αναγκαιοτητας και της συνηθειας...
...ακουγε συνεχως πως η συνηθεια σκοτωνει τη δημιουργικοτητα...
...αλλα χρειαστηκε να χτυπησει την πορτα της μελαγχολιας για να το κατανοησει...
...και ας φροντιζε παντα στη ζωη του να κανει αλλαγες...
...αυτο γινοταν γιατι βαριοταν γρηγορα...
...επινε μονορουφι τη χαρα και εμελλε να χαζευει το αδειο ποτηρι...
...μεχρι που το πεταγε με δυναμη στον τοιχο...
...και πανω στα κομματια του εψαχνε το επομενο...
...ωσπου να βαρεθει και αυτη την διαδικασια...
...και να βυθιστει ακομη περισσοτερο στο κενο...
...το κενο που ελαχε να τον συντροφευει...
...χαρας και μελαγχολιας γωνια...

επιμυθιο

το επιμυθιο θα πρεπει να αναζητηθει αλλου...

εχει ουσια η φλου φιλοσοφια...
η απλα καλυπτει την αδρανεια και την αντιδραση...

εστιαση

"... το παν ειναι να εστιασεις σωστα..."
μια φραση που ακουγα ξανα και ξανα
σε καθε πτυχη...σε καθε εμφανση της πορεια μου
η σωστη εστιαση οδηγει στο επιθυμητο αποτελεσμα
ποιος ομως οριζει τη σωστη εστιαση...
και ποιος το επιθυμητο αποτελεσμα...
και αν θελω η πορεια μου να ειναι ανεστιαστη
και αν δεν εχω καταληξει ακομη στο τι επιθυμω
και αν πορευομαι χωρις...πορεια
και απολαμβανω το αποτελεσμα χωρις να το ορισω αυτοσκοπο

στο φως

το κενο κρυβοταν στο σκοταδι
και εδινε την αισθηση της γρηγορης επουλωσης
ομως εχω συνηθισει στο φως
και ετσι μου αρεσει να ζω...
οι λαμπες ειχαν αναψει
τα μαγαζια ειχαν κλεισει
το κεντρο αδειαζε απο ζωη
και στη γωνια περιμενα να ορισω τη δικη μου
χρωματα...μπαχαρικα...μπυρες
τα συναισθηματα λειψα
απαθεια...εσωστρεφεια...αερολογιες
η επικοινωνια διστακτικη
μεζεδες...μουσικη...μπυρες
το κενο αναδυεται και ψυχορραγει
το κομπρεσερ χαραζει το δρομο
γκρεμιζει την πορεια
η στοα γινεται φωλια
ισως για τελευταια φορα
και υστερα...στην πανεπιστημιου
το πρωτο ευθεια....το αλλο στροφη δεξια
ισως ποτε ξανα

غريغوريس

κενο

ο ερωτας του σαββατοκυριακου
εσταζε τις καθημερινες
και στα λιμναζοντα νερα
μουχλιαζε το τελος του
ενα τελος που ηρθε αβασανιστα
αφησε την μαχαιρια του
και εφυγε για αλλους ουρανους
δημιουργωντας ενα προσωρινο κενο

19 μερες σε λιγες γραμμες

...ενα παγκακι σε κοσμοπολιτικη εξοδο μετρο...
...αραβικη...ινδικη...μεξικανικη...ασιατικη...κουζινα...
...το τηλεφωνο να χτυπα για ευχες...
...αλ κασρα...αλ χαμσα...ασ-σουκουν...α-νταμ-μα...και αλλα φωνηεντα...
...χρωματοσφαιριση στα πολυ ανατολικα...
...chill out καφε...pop flamengo...και η αθηνα απο ψιλα...
...το αγγιγμα στο γονατο και τα αβολα καθισματα...
...παστιλιες για το λαιμο...υγρο για την καταρροη...υπομονη για τον πυρετο...
...ραντεβου στα γαλατα...περασμα απο τις ντοματες...συναντηση στα απορρυπαντικα...και τα ποπκορν ακομα περιμενουν...
...φορμες...αθλητικα παπουτσια...ipod στα αυτια...τρεξιμο...
...βοριας και παλτο...νοτιας και ιδρωτας...και ο ουρανος απο γκρι σε κοκκινο...
...ο διαβολος φοραει prada...τελευταια στιγμη...και χωρις πορτοφολι...χωρις καρτα...με κινηση...με νευρα...με κρατηση...με το "σε παραδεχομαι" που θα θυμαμαι για παντα...και ας φυγαμε βιαστηκα το πρωι...
...ποπκορν...coca cola light...τσαι...υπνος με διαλειμματα...και το σταφυλι που εμεινε στα αζητητα...
...δημαρχος στο συνταγμα...νομαρχης στην κοραη...αυθαιρετα που φυγαν το αλλο πρωι...βιτρινες που μενουν για 4 χρονια ακομη...
...η πολη ιδια εδω και χρονια...ντυθηκε στα χειμερινα της...εμεινε στην αδρανεια...
...μπεχρακης με παραολυμπιακους στην καρυτση...συντομα παπαιωαννου στην πειραιως...
...πολιτισμος κοντα στο μηδεν...ορεξη για δημιουργια αρνητικη...σημαδια αλλοτριωσης και παραιτησης...
...αναγκη κινητρων...
...πριν 2 μηνες εκανα τις τελευταιες αλλαγες...μηπως ηρθε η ωρα για τις επομενες...μηπως...
εικονες και παραστασεις...η πολη χρονια τωρα ιδια...